In Bolivia nabij het Titicaca meer bevindt zich een prehistorisch gebied, Tiahuanacu (Tiahuanco,Tiwanaku), dat ernstig vervallen is als gevolg van aardbevingen en menselijk vandalisme. In dit gebied treffen we het volgende aan: een Akapana-piramide, overblijfselen van tempels en hoven, zoals de Kalasasaya, muren en de beroemde Zonnepoort. Recente restauratie geven nu mogelijkerwijs een indruk van hoe het er ooit uitzag maar maskeren in feite het oorspronkelijke bouwwerk. De gebouwen werden in verschillende perioden gebouwd. Dateringstechnieken gebaseerd op de C14 methode vertellen ons dat het gebied in de eerste eeuwen van onze jaartelling bewoond werd. Anderzijds, op basis van dezelfde astronomische analyse als waarmee Stonehenge gekarakteriseerd werd bewijst dat Tiahuanaco 17000 jaar oud is, waarmee dit het oudste bouwwerk ter wereld zou zijn. 
In Tiahuanacu is extreem geavanceerde steentechnologie toegepast, zie bv. "Verborgen geheimen van de mensheid - Deel 2", Posnansky, Protzen and Ponce. Bijvoorbeeld, de Akapana piramide bestaat uit een aantal lagen die met elkaar verbonden zijn met uiterste precieze stenen buizen. Wetenschappers staat stom verbaasd bij het aanzien van dit ‘buitensporig ontwerp’ zoals ze dat noemen (zie Kolata). Water stroomde op een bijzondere manier van het ene niveau naar het andere door deze stenen buizen. In plaats van aan een bepaald technisch nut te denken – zoals  een industrieel proces om water op een bepaalde manier te behandelen – zet de wetenschap deze piramide neer als een heilig schaalmodel voor de indrukwekkende bergen waar bergbeekjes van de ene rots naar de nadere lopen. (Wat een fantasie!). De mythologie vertelt dat hier ooit de mens geschapen werd door 'goden'. Het is bijna zeker dat het gewone mensen niet toegestaan was het gebied binnen te gaan, of er tenminste niet te wonen. Er zijn geen overblijfselen van woonruimten gevonden. Alle voorwerpen duiden er op dat ‘wezens’ hier aan het werk waren die niet wilden dat gewone mensen in de weg liepen…