Het mysterie van de Abydos boten

26 11’ 23.82”N, 31 54’ 29.49”E

HET MYSTERIE VAN DE
ABYDOS BOTEN
www.ancientmysteries.eu
(c) COPYRICHT 2006

In 1991 ontdekte en groep archeologen van de universiteit van Pennsylvania een ware mysterie in het woestijnzand op 1 kilometer ten noordwesten van Abydos in het zuiden van Egypte. Langs de muur van de tempel van Khasekhemwy, een farao uit de Tweede Dynastie (2890-2686 v.Chr.), vonden ze 14 houten schepen met een lengte variërend tussen 18 en 24 meter, lang genoeg om de zeeën te bevaren. Het zijn de oudste schepen ooit in Egypte gevonden, en ze zijn tenminste 300 jaar ouder dan het schip van Cheops.

De schepen lagen begraven in een graf dat gemaakt was van baksteen en dat bepleisterd was met klei en kalk.

De verklaring die de archeologen gaven voor deze mysterieuze schepen was dat die dienden om de ziel van de farao(s) naar de hemel te brengen. Dit mag zo zijn, de schepen verraden in elk geval een hoog niveau van technische kunnen, en bovendien het vermogen om de zeeën te bevaren.

We vragen ons nu af waarom deze schepen in te woestijnzand begraven werden. Maar we moeten ons realiseren dat in die tijd het klimaat heel wat gematigder was. Het was de tijd van het Holoceen Maximum, toen het zeewater 2 meter hoger stond dan nu en ook de gemiddelde temperatuur was hoger. Egypte moet een groener klimaat hebben gekend.

Meer mysterieuze zaken in Verborgen Geheimen van de Mensheid.

Download het gratis e-boek aan het einde van de QUICK TOUR

t de geschiedenisleraar ons in de geschiedenisles over de prehistorie en de ontwikkeling van de mens? Wat lezen we in geschiedenisboeken? Dat de mens van de aap afstamt en dat hij daar miljoenen jaren over gedaan heeft! Maar helaas, elk bewijs ontbreekt. Slechts enkele botten om deze fantasie te onderbouwen. Maar wel struikelen we over tientallen, zo niet honderden prehistorische megalithische bouwwerken van een kundigheid en technische complexiteit die ver uitging boven de kunde van de lokale bevolking. Sterker nog, ook nu in onze geavanceerde technologische maatschappij beschikken we niet over de middelen om vele van deze megalithische constructies na te maken. Complexe piramiden, ziggurats, dolmen en tempels – die eigenlijk helemaal geen tempel zijn maar het moet nou eenmaal een naam hebben. Een aaneenrijging van prehistorische raadsels en onverklaarbare mysteries. Noem maar op: stenen vazen, super sarcofagen in Egypte, piramiden in Egypte en Mexico,Peru, zijn megalithische bouwwerken Sacsayhuaman, Ollantaytambo, Tambomachay, Machu Pichcu, Pisac en vele anderen, de kleitabletten van Sumerië, de onbekende piramiden van Griekenland zoals Hellenikon, in Engeland Stonehenge, het raadselachtige Malta, het fascinerende verhaal van Atlantis, de hunebedden en dolmen, te veel om op te noemen. Zijn er beschavingen van het toneel verdwenen, of hebben hier ‘goden’ geheerst? Waren de farao’s en andere koningen de vertegenwoordigers van die ‘goden’ hier op aarde? Want dat is wat de talloze mythen ons doen geloven. De mens niet geëvolueerd, maar geschapen als werker voor deze ‘goden’. Wereldcatastrofes teisterden de aarde waardoor alles uitgewist werd en alleen deze megalieten bleven staan. Deze traumatische catastrofes bleven lang in het geheugen van de mensheid hangen, en werd de basis van alle mythologieën, of we nu in Egypte kijken, Peru, Bolivia, Griekenland of Malta, overal zien we hetzelfde beeld: de mens was niet alleen, hij werd een handje geholpen in zijn ontwikkeling.