In het zuiden van Egypte, op de oever van de Nijl bij Aswan, bevindt zich een van de vreemdste raadsels uit de oudheid, een zeer oude steengroeve. Te midden van de vreemde haksporen die het hele gebied karakteriseren, ligt een enorme obelisk. Rondom is een diepe gleuf uitgehakt zodat het profiel van de obelisk duidelijk herkenbaar is, maar de onderzijde zit nog vast aan de rotsbodem. Kennelijk is de obelisk nooit afgemaakt en men vermoedt dat de scheur die duidelijk zichtbaar is, hiervan de oorzaak is. De obelisk ligt diep in de rotsmassa met weinig tot geen manoeuvreerruimte rondom. Het is dan ook een raadsel hoe men deze gigant uit de groeve had kunnen halen als het gelukt was deze onbeschadigd af te maken. De obelisk is van graniet, een van de hardste steensoorten. Het is dan ook moeilijk voorstelbaar hoe werkers in de smalle gleuf rondom in staat waren de obelisk uit te hakken. Gebruikte men hiervoor diorieten hamers? Ooit is hiermee een proef gedaan, zonder resultaat.

De vreemde haksporen die hier te zien zijn doen de bezoeker verbazen. Het zijn geen haksporen van een pikhouweel of steenhamer. De sporen lijken op de afdruk van een kolenschep in de sneeuw, maar dat zou betekenen dat de harde rots hier ooit (relatief) zacht was. Exact dezelfde type sporen treffen we ook in Peru aan, bijvoorbeeld bij Ollantaytambo. Zou er met dezelfde techniek gewerkt zijn, 12000 km uiteen, en 3000 jaar uiteen?

Zie verder in Verborgen Geheimen van de Mensheid", Deel-I.