Het prehistorische Jericho, tegenwoordig nabij Tell es-Sultan, net even ten noorden van de Dode Zee in Palestina, is een nederzetting waarvan men vermoed dat het de oudste stad  ter wereld is. Op een diepte van ongeveer 200 meter onder zeeniveau is het ook nog eens de laagst gelegen stad ter wereld (al is het woord ‘stad’ wat overdreven in de huidige betekenis).

De vroegste bewoning voert terug op 9000 v. Chr., maar de eerste permanente kolonisten kwamen er tussen 8000-7000 v.Chr. Toen bestond Jericho uit een paar muren en een toren, en was ongeveer 4 hectaren groot.

De Bijbel refereert aan de vernietiging van Jericho door Josua, de opvolger van Mozes, door een 7 tal keer rond de stad te lopen waardoor de muren ineenstortten. Er zijn inderdaad ineengestorte adobe muren opgegraven, en ook zijn er vaten vol met graan aangetroffen, maar de exacte tijdsaanduiding van deze vernietiging wordt door de betrokken archeologen nog hevig bediscussieerd.

De ontwikkeling van steden is sterk verbonden met de uitvinding en ontwikkeling van landbouw waardoor er grote bevolkingsgroepen konden worden onderhouden. Maar merkwaardigerwijs gaat de bouw van Jericho aan de opkomst van landbouw vooraf. Evenzo is het een mysterie waarom de stad muren nodig had. Wie kon er de vijand zijn in een nogal lege wereld?